Polskie prawo bankowe nie posÅuguje siÄ terminem âlicencja bankowaâ. W warunkach polskich jest ona zatem swego rodzaju konstrukcjÄ teoretycznÄ , którÄ najogólniej okreÅliÄ można jako uprawnienie do prowadzenia dziaÅalnoÅci bankowej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z definicjÄ zawartÄ w art. 2 ustawy Prawo bankowe bank jest osobÄ prawnÄ utworzonÄ zgodnie z przepisami ustaw, dziaÅajÄ cÄ na podstawie zezwoleÅ uprawniajÄ cych do wykonywania czynnoÅci bankowych obciÄ Å¼ajÄ cych ryzykiem Årodki powierzone pod jakimkolwiek tytuÅem zwrotnym. Zezwolenia, o których mowa w przytoczonym przepisie skÅadajÄ siÄ na licencjÄ bankowÄ i wyznaczajÄ jej zakres. Ustawa Prawo bankowe przyjÄÅa zasadÄ dwuelementowej (dwustopniowej) licencji bankowej. Mianowicie, aby móc podjÄ Ä i prowadziÄ dziaÅalnoÅÄ bankowÄ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, konieczne jest uzyskanie kolejno dwóch odrÄbnych zezwoleÅ wydawanych przez KomisjÄ Nadzoru Finansowego â na utworzenie banku, a nastÄpnie na podjÄcie dziaÅalnoÅci przez już utworzony bank.
Wymóg licencjonowania banków wynika wprost z reguÅ prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 8 Dyrektywy 2013/36/UE (CRD IV) , PaÅstwa CzÅonkowskie wymagajÄ od instytucji kredytowych uzyskania zezwolenia przed rozpoczÄciem dziaÅalnoÅci.
Zgodnie z art. 30a ustawy Prawo bankowe , bank w formie spóÅki akcyjnej i bank spóÅdzielczy mogÄ byÄ utworzone po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. Jak wynika z przytoczonego przepisu, zezwolenie to musi byÄ uzyskane przed utworzeniem banku i nie może dotyczyÄ osoby prawnej (spóÅki lub spóÅdzielni) już istniejÄ cej. Innymi sÅowy, niemożliwe jest przeksztaÅcenie w bank niebÄdÄ cej bankiem osoby prawnej. Zezwolenie na utworzenie banku udzielane jest jego zaÅożycielom, którymi mogÄ byÄ osoby prawne i osoby fizyczne w przypadku banku w formie spóÅki akcyjnej i wyÅÄ cznie osoby fizyczne (co najmniej 10) w przypadku banku spóÅdzielczego. ZaÅożycieli banku w formie spóÅki akcyjnej nie może byÄ mniej niż 3, co jednak nie ma zastosowania, jeżeli jedynym zaÅożycielem jest Skarb PaÅstwa, bank krajowy, instytucja kredytowa, bank zagraniczny, krajowy lub zagraniczny zakÅad ubezpieczeÅ, krajowy lub zagraniczny zakÅad reasekuracji lub miÄdzynarodowa instytucja finansowa.
W myÅl art. 37 ustawy Prawo bankowe Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku, jeżeli nie zostaÅy speÅnione wymagania obowiÄ zujÄ ce przy tworzeniu banków lub zamierzona dziaÅalnoÅÄ banku naruszaÅaby przepisy prawa, interesy klientów albo nie gwarantowaÅaby bezpieczeÅstwa gromadzonych w banku Årodków lub gdy przepisy prawa obowiÄ zujÄ ce w miejscu siedziby lub zamieszkania zaÅożyciela, lub jego powiÄ zania z innymi podmiotami mogÅyby uniemożliwiÄ skuteczne sprawowanie nadzoru nad bankiem.
DecyzjÄ w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku Komisja Nadzoru Finansowego wydaje po szczegóÅowym sprawdzeniu speÅnienia wszystkich wymagaÅ obowiÄ zujÄ cych przy tworzeniu banku, w tym analizie zgromadzonych w postÄpowaniu dokumentów i informacji, ocenie rzetelnoÅci i realnoÅci biznesplanu tworzonego banku oraz prawidÅowoÅci i zgodnoÅci z prawem postanowieÅ projektowanego statutu banku. Bardzo istotnÄ przesÅankÄ zezwolenia na utworzenie banku jest ocena reputacji i sytuacji ekonomiczno-finansowej zaÅożycieli banku oraz reputacji i fachowoÅci osób majÄ cych zarzÄ dzaÄ tworzonym bankiem. W zezwoleniu na utworzenie banku Komisja Nadzoru Finansowego okreÅla firmÄ banku, jego siedzibÄ, nazwy (nazwiska) zaÅożycieli i obejmowane przez nich akcje, wysokoÅÄ kapitaÅu zaÅożycielskiego, dziaÅalnoÅÄ, do wykonywania której bank jest upoważniony oraz warunki, po speÅnieniu których Komisja Nadzoru Finansowego zezwoli na rozpoczÄcie przez bank dziaÅalnoÅci, a także zatwierdza projekt statutu banku oraz skÅad pierwszego zarzÄ du banku.
Zezwolenie na utworzenie banku jest pierwszym elementem licencji bankowej. ZaÅożyciele po uzyskaniu tego zezwolenia mogÄ utworzyÄ bank, co z prawnego punktu widzenia nastÄpuje wraz z rejestracjÄ banku w Krajowym Rejestrze SÄ dowym. Od tej pory bank jest samodzielnÄ osobÄ prawnÄ mogÄ cÄ byÄ podmiotem praw i obowiÄ zków. Nie jest jednak jeszcze peÅnoprawnym bankiem, gdyż nie ma prawa prowadziÄ dziaÅalnoÅci operacyjnej, polegajÄ cej na (tu znów wracamy do przytoczonej na wstÄpie definicji banku) wykonywaniu czynnoÅci bankowych obciÄ Å¼ajÄ cych ryzykiem Årodki powierzone pod jakimkolwiek tytuÅem zwrotnym. Aby to prawo uzyskaÄ, nowo utworzony bank, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, musi wystÄ piÄ do Komisji Nadzoru Finansowego o wydanie zezwolenia na rozpoczÄcie dziaÅalnoÅci. Zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy Prawo bankowe, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zezwolenie na rozpoczÄcie dziaÅalnoÅci po stwierdzeniu, że bank:
Zezwolenie na rozpoczÄcie dziaÅalnoÅci jest drugim i zarazem ostatnim elementem licencji bankowej. DopeÅniajÄ c omówienia kwestii licencjonowania dziaÅalnoÅci bankowej, należy także zauważyÄ, że prawie wszystkie dziaÅajÄ ce obecnie banki spóÅdzielcze oraz niektóre banki w formie spóÅek akcyjnych, ze wzglÄdu na fakt, iż byÅy tworzone przed rokiem 1989, zostaÅy utworzone bez zezwoleÅ organu nadzoru. PodstawÄ prawnÄ dziaÅania tych banków stanowi art. 178 ust. 1 ustawy Prawo bankowe . W myÅl tego przepisu bank, który rozpoczÄ Å dziaÅalnoÅÄ przed dniem wejÅcia w życie ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. â Prawo bankowe i nie posiada zezwolenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego na utworzenie banku, jest upoważniony do wykonywania czynnoÅci bankowych ustalonych w statucie w zakresie, w jakim nie sprzeciwiajÄ siÄ temu przepisy ustawy. W odniesieniu do tych banków uprawnione bÄdzie wiÄc stwierdzenie, że posiadajÄ licencjÄ bankowÄ rozumianÄ nie jako stosowne zezwolenia uprawniajÄ ce do wykonywania czynnoÅci bankowych, lecz jako wynikajÄ ce z przytoczonego przepisu ustawy uprawnienie do prowadzenia dziaÅalnoÅci bankowej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Wykaz banków (podmiotów posiadajÄ cych licencjÄ bankowÄ ) jest dostÄpny na stronach internetowych KNF pod adresem: www.knf.gov.pl.